Dec 25 2007
BUKAS NA LIHAM PARA SA AKING MGA ANAK
Nobyembre 19, 2007… eksaktong alas onse, singkwneta’y singko ng mapatigagal at maisip ko kayo. nagsimulang maglakbay ang aking isip sa nakalipas at nakita kong di ako naghanda sa pagdating nyo.
Katotohanang pilit kong tinatakasan. Kinakalimutan. Pilit binibigyan ng katwiran ang aking pagkukulang. Ang mga panahong wala akong oras sa inyo. Di ko nasilayan ang mga unang salita ni bunso. Kinagugulat ang bawat pagbabago sa buhay niya. Namangha ako sa kakayahan ng aking munting dalaga na kumanta at sumayaw sa karamihan ng tao. Sa kabila ng mga panahong wala ako para hubugin kayo, nakita kong lumalaki kayong may tiwala sa sarili nyo. Na di ko man laging sinasabi pero ipinagmamalaki ko kayo. Sa pagdaan ng panahon hayaan nyo akong ayusin ang dadaanan nyo… ibibigay ko ang lahat ng ikabubuti nyo… maunawaan nyo sana na kaya ako laging wala dahil gusto kong ibigay sa ainyo ang lahat-lahat. Na ialay sa inyo ang pinaka magandang buhay na naisin ng kahit sinong magulang.
Mga anak, makita nyo sana ang landas na tama tungo sa iyong mga pangarap. Lumaki sana kayong may takot sa Diyos at isang mabuting kristyano. Taglayin nyo ang prinsipyo ng katotohanan at tama. Maging mahinahon ngunit lumaban kung kinakailangan. Maging mapagbigay pero wag palalamang. Maging subersibo basta nasa katuwiran. Ipinangangako kong ibibigay sa inyo ang kalayaan sa lahat ng bagay, ngunit hayaan nyo sana akong maging gabay nyo sa pagdedesisyon sa mga bagay-bagay. Ibibigay ko ano mang naisin nyo kung meron naman tayo… hiling ko na manapa’y magtiis kung salat tayo. Napakaganda ng mundo, napakasarap mabuhay sa kabila ng pangit na lipunanag gagalawan nyo. Pero pagagandahin ko ang mundo nyo sa piling ko… namin ng tatay nyo. Taglayin nyo ang matuwid na prinsipyong nasa katauhan ko. Maging mabuting Pilipino sa bansang kinagisnan nyo,ipagmalaki ang lahi nyo at patuloy na ipaglaban ang mga karapatan nyo. Di ko man laging sinasambit pero mahal na mahal ko kayo higit pa sa buhay ko…
